In ziekenhuis Nij Smellinghe in Drachten is vanaf heden het werk te zien van Tamara Mook. Het werk van Tamara gaat niet om de verbeelding van de realiteit maar om hoe zwaartekracht en waterstromingen samen tot een vorm komen. De expositie duurt tot 17 september. (in de gang op route 132)
Aandacht en gevoeligheid
Tamara Mook verhuisde op haar 19e van Drachten naar Groningen en studeerde daar op de kunstacademie Minerva. Hier heeft ze een techniek ontwikkeld die nu te zien is in de expositie in Nij Smellinghe. Aandacht voor het maakproces en een gevoeligheid ontwikkelen voor het materiaal is voor haar essentieel. Gefascineerd door water als beweeglijke vorm laat ze zich mee bewegen door vloeibare structuren.
Abstract
Richter maakt in zijn abstracte schilderijen een patroon door ook een eenvoudige handeling toe te passen waarbij je de controle gedeeltelijk verliest. Dit komt sterk overeen met Tamara haar techniek. De verf bepaalt wat voor vorm het aanneemt omdat de zwaartekracht de verf laat bewegen. "Ik neem de rol aan van manipulator. Dit doe ik door kleine handelingen uit te voeren. Hierbij denk ik na over de compositie aan de hand van het formaat."
De handeling ligt in de traditie van het abstract expressionisme. De fundamentele kunst speelt daarbij op de achtergrond een rol tijdens het maken. "De natuur haar gang laten gaan en het loslaten van de controle beschouw ik als een techniek die ik toepas."
Laatste nieuws
-
27 mei 2026
Het roer om: Reflecteren tijdens je opname
-
26 mei 2026
Gespecialiseerde zorg voor rug- en nekklachten in Wervelkolomcentrum Fryslân
-
22 mei 2026
Pionier binnen de lymfologische zorg Koninklijk onderscheiden
-
20 mei 2026
Vijf weken op de Kinderafdeling dicht bij huis - Nijs voorjaar 2026
-
20 mei 2026
Aangepaste openingstijden
-
18 mei 2026
Nij Smellinghe legt uit: knie- en heupartrose
-
14 mei 2026
Scholing neurorevalidatie
-
13 mei 2026
Proces voor bloedafnames buiten het ziekenhuis gedigitaliseerd - Nijs voorjaar 2026
-
09 mei 2026
Aangepaste openingstijden
-
07 mei 2026
Denken, gedenken en herdenken - Column Jiska van Soest